W ogóle w życiu to jest tak, że najpierw coraz lepiej wiesz, czego nie chcesz, bo tylko to ciągle dostajesz. Metodą prób i błędów. No i zdarzeń losowych, ale jakoś wtedy myślisz, że te najlepsze przytrafiają się innym albo postaciom w książkach, filmach czy innych utworach, Ciebie zaś omijają – podczas gdy tak naprawdę to omijają Cię te najgorsze, a ty tracisz z oczu te najlepsze wyłącznie przez takie o, myślenie. I dziewięćdziesiąt osiem procent książek, które czytaliśmy, są właśnie o tym, więc moja książka o życiu też musiałaby taka być, chociażby w tych dziewięćdziesięciu ośmiu procentach, gdyby to nie ode mnie zależało. O życiu robotnic, podróżników, naukowców, tancerek, elfów, handlowców i sprzedawczyń, troli, lekarzy i sióstr wszelkiego rodzaju, nauczycielek, piosenkarzy, myszy laboratoryjnych, protozoa, w naszym kosmosie tam hen, czy też w tym samym przecież kosmosie, ale tu u nas, na planecie, w oceanie, w głowie, w jelitach, pojedynczej kropli deszczu i krwi do kaszanki, w składzie chemicznym wody płodowej w wiaderku i wody święconej, w domu i zagrodzie, w organizacjach non-profit i tych, co to dla profitu, własnego czy ich, w warunkach zmowy lub innym przemocowym schemacie pokażą ci bardzo konkretnie, jak wygląda to, czego właśnie nie chcesz…
